İLGİ BİLDİRİMİNE DAVET

SAĞLIKTA DÖNÜŞÜM VE SOSYAL GÜVENLİK REFORMU PROJESİ (SDSGRP)

UZUN SÜRELİ TAM ZAMANLI

BİYOİSTATİSTİK UZMANI İSTİHDAMI

 

İkraz No: 7717-TU

Proje Referans No: A.4.1.1/TUSAK/07

İhale Referans No: HTSSRP/TUSAK/2009/INDIVIDUAL/IC/15 – BİYOİSTATİSTİK UZMANI

İlgi Bildirimi Yayınlanma Tarihi (web): 04.11.2009

İlgi Bildirimi Yayınlanma Tarihi (Ulusal Gazete): 08.11.2009

 

 

Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti, Sağlıkta Dönüşüm Projesi’nin devamı niteliğinde olan Sağlıkta Dönüşüm ve Sosyal Güvenlik Reformu Projesinin (SDSGRP) uygulanması için Dünya Bankasından 7717 TU No’lu bir ikraz sağlamıştır. İkrazın bir bölümü T.C. Sağlık Bakanlığı, Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığı, Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğü (TUSAK) tarafından;

 

1. Sağlık Bakanlığı’nın yeniden yapılandırılması kapsamında liderlik etme, düzenleme, planlama ve denetleme rolünü belirgin hale getirme.

2. Bakanlığın Genel Sağlık Politikalarının Oluşturulmasında eğitim, araştırma, yayıncılık ve danışmanlık görevlerini yürütme.

3. Sağlıkta “insan kaynakları yönetimi” anlayışını geliştirmek ve bu yaklaşımı esas alan uygulamalarını hayata geçirme.

4. 2010-2014 yılları arasını kapsayan beş yıllık sağlık insan gücü planını yapma ve geliştirme, sağlık personeli sayısının yıllar içinde yeterli hale getirilmesini sağlama.

5. Sağlık hizmetlerinin iyileştirilmesini, geliştirilmesini ve verimliliğinin artırılmasını sağlamak amacıyla, çalışanların yetkinliğini artırmaya yönelik eğitimleri planlama, uygulama, izleme, koordinasyonunu ve akreditasyonunu gerçekleştirme.

6. Sağlık hizmeti sunan, sağlık için araştırma yapan ve bilgi üreten kamu ve özel sektör kuruluşlarının üretkenlik, etkinlik ve hizmet kalitelerini artırmaları için işbirliği yapılarak ve gerekli alanlarda destek verilerek bakanlık kapasitesi ve ülke sağlık hizmetlerinin gelişmesine katkı sağlama.

7. Sağlıkta Dönüşüm Programının desteklenmesini sağlamak ve çok sektörlü sağlık sorumluluğu politikasını geliştirme

 

çalışmalarını yürütmek amacıyla kullanılacaktır.

 

Bu kapsamda, biyoistatistik konusunda yapacağı çalışmalarda ve araştırmalarda tam zamanlı olarak görevlendirilmek üzere tam gün çalışma esasıyla uzun dönemli bir Biyoistatistik Uzmanı istihdam edilecektir. Hizmetin 2009 Kasım ayı içinde başlatılması planlanmaktadır. Hizmet süresi personelin performansına, Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğü(TUSAK)’nün ihtiyacına ve finans kaynağının durumuna göre uzatılabilecektir.

 

Biyoistatistik Uzmanından beklenen hizmetler:

1. Danışman Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğü(TUSAK)’nce yürütülmekte olan ve/veya yürütülecek araştırmaların veri derleme öncesi hazırlık, veri derleme, veri işlem ve değerlendirme, araştırma raporu yazma olmak üzere tüm aşamalarında görev alacak, özellikle; örnekleme işlemleri, soru kağıdı düzenlenmesi, araştırma değişkenlerinin saptanması, araştırma deseninin saptanması, veri derleme yönteminin saptanması ölçülerin ve ölçüm araçlarının geçerlik ve güvenilirlik işlemlerinin saptanması, veri işlem, değerlendirme, bulguların yorumu, araştırma raporunun ilgili kısımlarını yazacaktır.

2. Danışman Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğü(TUSAK)’nün yapmayı planladığı tüm izleme ve değerlendirme çalışmalarında, yayınlarda ve eğitimlerde alanı ile ilgili konularda Müdürlüğe bilimsel destek sağlayacak ve gerektiğinde çalışmaların ve araştırmaların ileri analizlerini yapacak, sonuçlarını yorumlayacak, raporlarını hazırlayacaktır.

3. Kurum içinde bir kapasite oluşturulması için İdarenin belirlediği tarih ve saatlerde biyoistatistik konularını içeren teorik ve pratik eğitimler verecektir.

 

Biyoistatistik Uzmanında aranılan nitelikler:

1. Üniversitelerin 4 yıllık İstatistik eğitimi veren programlarından mezun olmak ve biyoistatistik yüksek lisansı ve/veya doktorası yapmış olmak veya Tıp Fakültesi mezunu olup biyoistatistik uzmanlığı almış olmak

2. Kendi alanıyla bağlantılı, kamu ve/veya özel sektör kuruluşlarında araştırma, planlama, danışmanlık hizmetlerinde, izleme ve değerlendirme çalışmalarında ve eğitimlerde en az 3 yıl deneyimli olmak

3. Yaygın kullanımı olan, SPSS ve benzeri istatistik yazılımlarını kullanabilme becerisine sahip olmak

4. ScienceDirect, PubMed, ISI gibi veri tabanlarını, kütüphane olanaklarını (elektronik ve basılı kitap, süreli yayın) kullanabilmek

5. İyi derecede İngilizce bilgisine sahip olmak

6. Tercihen daha önce başka ulusal veya uluslararası kurumlarda benzer çalışmalar yapmış olmak

7. Resmi yazışmalar konusunda bilgi ve deneyim sahibi olmak.

8. Bilgisayar ofis programları ile raporlama sistemleri konusunda bilgi sahibi olmak

 

Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğü(TUSAK) uygun danışmanları, yukarıda belirtilen hizmetleri sağlamak üzere ilgi bildiriminde bulunmaya davet etmektedir. İlgi bildiriminde bulunmak isteyen bireysel danışmanların aranılan nitelikleri ne oranda taşıdıklarını, yukarıda “aranılan nitelikler” başlığı altındaki sıralamaya uygun olarak Türkçe hazırlayacakları özgeçmişlerini, telefon numarası, adres ve başvurdukları pozisyonun Referans Kodunu: HTSSRP/TUSAK/2009/INDIVIDUAL/IC/15 – BİYOİSTATİSTİK UZMANI içeren bir başvuru mektubuyla birlikte en geç 26 Kasım 2009 tarihine kadar aşağıdaki adrese elden, postayla, e-mail ile veya faksla ulaştırmaları gerekmektedir:

 

Danışman seçimi Dünya Bankası’nın Ekim 2006’da revize edilen Mayıs 2004 baskısı Dünya Bankası Borçluları tarafından Danışmanların Seçilmesi ve İstihdamı başlıklı Kılavuz İlkeler Kitapçığında belirtilen prosedürlere uygun olarak yapılacaktır.

 

İlgilenen danışmanlar, yerel saatle 09:00-18:00 saatleri arasında aşağıda belirtilen adresten bilgi alabilirler.

 

T.C. Sağlık Bakanlığı

Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığı

Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğü (TUSAK)

Rüzgarlı Cad. İbrahim Müteferrika Sok. No:5 Kat 4

Ulus/ANKARA

Faks: +90 312 309 73 87

E-mail: satinalma@tusak.saglik.gov.tr

Bilgi için: Satın Alma Birimi

Tel: +90 312 309 12 24/1406-1408

 

KÜLTÜR VE TURİZM BAKANLIĞI STAJYER KONTROLÖRLÜK GİRİŞ SINAVINA
HUKUK.SİYASAL,İKTİSAT,İŞLETME,İİB BÖLÜMÜNDEN GİRMEYE HAK KAZANANLAR
Sıra No	Aday No	Adı ve Soyadı	KPSSP53 Puanı	Okulu
1	ktb36	MUHAMMED NURİ DİLEKCİ	94,109	DOKUZ EYLÜL ÜNV.
2	ktb37	VOLKAN ALAÇAM	92,687	GAZİ ÜNV.
3	ktb38	MURAT ÖZDEMİR	92,566	GAZİ ÜNV.
4	ktb39	SİNAN YILMAZ	90,731	DOKUZ EYLÜL ÜNV.
5	ktb40	ADEM BİLGE BAKIR	90,411	İSTANBUL ÜNV.
6	ktb41	KENAN KARAKÜLAH	90,018	TOBB EK. VE TEKN.ÜNV.
7	ktb42	ABDULLAH YILMAZ	89,603	FATİH ÜNV.
8	ktb43	MUHAMMED BEŞİR NURSACAN	89,588	GAZİ
9	ktb44	FATİH ŞEKER	89,393	EGE ÜNV.
10	ktb45	BARIŞ CAN ÜSTÜNTAŞ	89,377	HACETTEPE ÜNV.

 

 

İLGİ BİLDİRİMİNE DAVET

SAĞLIKTA DÖNÜŞÜM VE SOSYAL GÜVENLİK REFORMU PROJESİ (SDSGRP)

UZUN SÜRELİ TAM ZAMANLI

EKONOMİST İSTİHDAMI

 

İkraz No: 7717-TU

Proje Referans No: A.4.1.1/TUSAK/11

İhale Referans No: HTSSRP/TUSAK/2009/INDIVIDUAL/IC/14 – EKONOMİST

İlgi Bildirimi Yayınlanma Tarihi (web): 04.11.2009

İlgi Bildirimi Yayınlanma Tarihi (Ulusal Gazete): 08.11.2009

 

 

Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti, Sağlıkta Dönüşüm Projesi’nin devamı niteliğinde olan Sağlıkta Dönüşüm ve Sosyal Güvenlik Reformu Projesinin (SDSGRP) uygulanması için Dünya Bankasından 7717 TU No’lu bir ikraz sağlamıştır. İkrazın bir bölümü T.C. Sağlık Bakanlığı, Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığı, Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğü (TUSAK) tarafından;

 

1. Sağlık Bakanlığı’nın yeniden yapılandırılması kapsamında liderlik etme, düzenleme, planlama ve denetleme rolünü belirgin hale getirme.

2. Bakanlığın Genel Sağlık Politikalarının Oluşturulmasında eğitim, araştırma, yayıncılık ve danışmanlık görevlerini yürütme.

3. Sağlıkta “insan kaynakları yönetimi” anlayışını geliştirmek ve bu yaklaşımı esas alan uygulamalarını hayata geçirme.

4. 2010-2014 yılları arasını kapsayan beş yıllık sağlık insan gücü planını yapma ve geliştirme, sağlık personeli sayısının yıllar içinde yeterli hale getirilmesini sağlama.

5. Sağlık hizmetlerinin iyileştirilmesini, geliştirilmesini ve verimliliğinin artırılmasını sağlamak amacıyla, çalışanların yetkinliğini artırmaya yönelik eğitimleri planlama, uygulama, izleme, koordinasyonunu ve akreditasyonunu gerçekleştirme.

6. Sağlık hizmeti sunan, sağlık için araştırma yapan ve bilgi üreten kamu ve özel sektör kuruluşlarının üretkenlik, etkinlik ve hizmet kalitelerini artırmaları için işbirliği yapılarak ve gerekli alanlarda destek verilerek bakanlık kapasitesi ve ülke sağlık hizmetlerinin gelişmesine katkı sağlama.

7. Sağlıkta Dönüşüm Programının desteklenmesini sağlamak ve çok sektörlü sağlık sorumluluğu politikasını geliştirme

 

çalışmalarını yürütmek amacıyla kullanılacaktır.

 

Bu kapsamda Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğünün (TUSAK) Sağlık Ekonomisi konusunda yapacağı çalışmalar ve araştırmalarda görevlendirilmek üzere tam gün çalışma esasıyla uzun dönemli bir Ekonomi Uzmanı istihdam edilecektir. Hizmetin 2009 Kasım ayı içinde başlatılması planlanmaktadır. Hizmet süresi personelin performansına, Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğünün (TUSAK)’nün ihtiyacına ve finans kaynağının durumuna göre uzatılabilecektir.

 

Ekonomi Uzmanından beklenen hizmetler:

1. Danışman Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğü (TUSAK)nün yapmayı planladığı tüm analiz çalışmalarında, yayınlarda ve eğitimlerde, çalışma alanı ile ilgili konularda Kuruma bilimsel destek sağlayacak ve gerektiğinde çalışmaların ve araştırmaların ileri analizlerini yapacak, sonuçlarını yorumlayacak, raporlarını hazırlayacaktır.

2. Danışman Sağlık Ekonomisi alanında aşağıda belirtilen konularda gerekli çalışma, araştırma ve raporlama faaliyetlerinin yürütülmesinde Kuruma teknik destek sağlayacaktır; (gerçekleştirecektir;)

   1.  

      1. Türk Sağlık Sisteminde makro ve mikro düzeyde ekonomik değerlendirmelerin yapılmasında Kuruma teknik destek sağlamak,

      2. Maliyet analizi ve sağlık hizmeti sunucularının sundukları hizmetlerin maliyetlerinin belirlenmesi amacıyla çalışmaların yürütülmesinde Kuruma teknik destek sağlamak,

      3. Sağlık hizmetlerinin ekonomik açıdan değerlendirilmesi ile ilgili çalışmaların yürütülmesinde Kuruma teknik destek sağlamak (maliyet-etkililik, maliyet-fayda, maliyet minimizasyon ve maliyet-kullanım vs),

      4. Sağlık harcamaları (toplam, kamu ve ilaç harcamaları) ile ilgili gelecek yıllara ait projeksiyon çalışmalarının gerçekleştirilmesinde Kuruma teknik destek sağlamak,

      5. Sağlık Ekonomisi ile ilgili çalışmalarda sağlık kurumlarında pilot çalışma yapılmasında Kuruma teknik destek sağlamak,

      6. Sağlık Ekonomisi ile ilgili politika oluşturulması sürecine katkı sağlayacak olan her türlü çalışmanın gerçekleştirilmesinde Kuruma teknik destek sağlamak,

3. Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğü(TUSAK)nde konu ile ilgili çalışan personele İdarenin belirlediği tarih ve saatlerde haftada 2 saatten az olmamak kaydıyla sağlık ekonomisi ve genel ekonomi konularını içeren teorik ve pratik eğitimler vererek Kurumda kapasite oluşturmak.

 

Ekonomi Uzmanında aranılan nitelikler:

1. Üniversitelerin 4 yıllık eğitim veren programlarından mezun olmak ve İktisat, ekonometri veya sağlık ekonomisi alanlarından birinde en az yüksek lisans düzeyinde eğitim almış olmak. Sağlık ekonomisi alanında eğitim almış olmak tercih nedenidir.

2. Sağlık hizmetlerinin ekonomik açıdan değerlendirilmesi (maliyet-etkililik, maliyet-fayda, maliyet minimizasyonu ve maliyet-kullanım vs), sağlık hizmetlerinde maliyet analizlerinin yapılması, sağlık ve ilaç sektörüne ilişkin ekonomik analizlerin yapılması ve istatistikî analizler konusunda 2-3 yıl arası iş deneyimine sahip olmak.

3. Sağlık ekonomisi ile ilgili analizlerde kullanılacak istatistik ve ekonometrik paket programlarını (SPSS, EVIEWS (Econometric Views), STATA vb.) ve MS Ofis programlarını (word, excell, powerpoint vb.) iyi derecede biliyor ve kullanabiliyor olmak.

4. Tercihen daha önce başka ulusal ve uluslararası kurumlarda ve/veya ülkelerde de benzer çalışmalar yapmış olmak.

5. İyi derecede İngilizce bilgisine sahip olmak.

6. Kurum tarafından erişimi sağlanacak ScienceDirect, PubMed, ISI gibi veri tabanlarını, kütüphane olanaklarını (elektronik ve basılı kitap, süreli yayın) kullanabilmek.

7. Resmi yazışmalar konusunda bilgi ve deneyim sahibi olmak.

8. Bilgisayar ofis programları ile raporlama sistemleri konusunda bilgi sahibi olmak.

 

Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğü(TUSAK) uygun danışmanları, yukarıda belirtilen hizmetleri sağlamak üzere ilgi bildiriminde bulunmaya davet etmektedir. İlgi bildiriminde bulunmak isteyen bireysel danışmanların hizmetleri yerine getirme niteliklerini taşıdıklarını gösteren Türkçe olarak hazırlayacakları özgeçmişlerini, telefon numarası, adres ve başvurdukları pozisyonun Referans Kodunu; HTSSRP/TUSAK/2009/INDIVIDUAL/IC/14 – EKONOMİST içeren bir başvuru mektubuyla birlikte en geç 26 Kasım 2009 tarihine kadar aşağıdaki adrese elden, postayla, e-mail ile veya faksla ulaştırmaları gerekmektedir:

 

Danışman seçimi Dünya Bankası’nın Ekim 2006’da revize edilen Mayıs 2004 baskısı Dünya Bankası Borçluları tarafından Danışmanların Seçilmesi ve İstihdamı başlıklı Kılavuz İlkeler Kitapçığında belirtilen prosedürlere uygun olarak yapılacaktır.

 

İlgilenen danışmanlar, yerel saatle 09:00-18:00 saatleri arasında aşağıda belirtilen adresten bilgi alabilirler.

 

 

 

T.C. Sağlık Bakanlığı

Refik Saydam Hıfzıssıhha Merkezi Başkanlığı

Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğü

Rüzgarlı Cad. İbrahim Müteferrika Sok. No:5 Kat 4

Ulus/ANKARA

Faks: +90 312 309 73 87

E-mail: satinalma@tusak.saglik.gov.tr

Bilgi için: Satın Alma Birimi

Tel: +90 312 309 12 24/1406-1408

 

   Kanun Tasarısının Gerekçesi

Hükümetimiz, her vatandaşımızın mümkün olan en yüksek standartda sağlık hizmetinden yararlanabilmesini, temel haklar ve sosyal devlet anlayışının aslî unsurlarından birisi olarak kabul etmektedir. Çağdaş bilimin gereklerine uygun, etkin, verimli, kaliteli, hakkaniyete uygun, yaygın ve kolay erişilebilir sağlık hizmetini, herkese, her yerde ve her zaman sunabilmek amacı ile Sağlıkta Dönüşüm Programı hazırlanmış ve 2003 yılından itibaren uygulanmaya başlanmıştır.

Diğer kamu görevlerinde olduğu gibi sağlık alanında da tam gün esasına göre çalışma sistemini uygulamak, programın hedeflerinden birisi olarak benimsenmiştir. Ancak tam gün esasına geçerken uygun altyapının oluşması için, Sağlıkta Dönüşüm Programı kapsamında yürürlüğe konulan bir takım değişimlerin tamamlanmasını beklemek gerekmiştir. Bu kapsamda özellikle örgütlenme, hizmet sunumu ve personel politikalarında uygulamaya konulan değişimleri zikretmek gerekir. 

Kamu sektöründe hizmet sunan sağlık kurum ve kuruluşlarının Sağlık Bakanlığı bünyesinde  “tek çatı”  altında toplanması ve bu kurumların vatandaşlar arasında herhangi bir ayrım gözetmeksizin tüm insanımıza açılması önemli bir adım olmuştur. “Her hekime bir oda” gibi tamamlayıcı tedbirlerle vatandaşlarımızın “sağlık kuruluşunu ve hekimini seçme hakkı” büyük ölçüde uygulanabilir hale gelmiş, hekimlere kapasitesinin çok üzerinde hasta müracaatı önemli oranda azalmıştır. Sağlık ocaklarında verilen hizmetlerin güçlendirilmesi ve aile hekimliği uygulamasının yaygınlaşmaya başlamasıyla birinci basamak sağlık hizmetleri, ücretsiz olarak tüm vatandaşların eşit şekilde ulaşabileceği yapıya kavuşturulmuştur. “Hizmet alımları” gibi uygulamalarla vatandaşların tetkik ve tahlil işlemleri için haftalarca, hatta aylarca beklemesi veya hizmete ulaşmak için cebinden ödeme yapmak zorunda kalmasının büyük ölçüde önü kesilmiştir. “Ek ödeme” ve benzeri uygulamaların da katkısıyla sağlık kurumlarında verimlilik artırılmış, hekim sayısında kayda değer artış olmamasına rağmen muayene sayısı iki kat kadar arttırılabilmiştir.

Ülkemizde sağlık çalışanlarının dağılımındaki dengesizlik; sözleşmeli personel istihdamı, devlet hizmet yükümlülüğü, vekil ebe-hemşire çalıştırılması gibi yöntemlerle en ücra yurt köşelerinde dahi personel bulundurulması sağlanarak büyük ölçüde giderilmekle birlikte sağlık insan gücü sayısındaki yetersizlik devam etmektedir. Bu durumun biraz olsun düzeltilebilmesi amacıyla “Personel dağılım cetveli” hazırlanarak sağlık insan gücünün en verimli şekilde dağılımı planlanmış, objektif kriterlere göre atama ve nakil sistemi kurularak uygulamaya istikrar kazandırılmıştır.

Sağlıkta Dönüşüm Programının bir kısım bileşenleri olan bu uygulamalar aynı zamanda tam gün esasına geçişin de altyapısını oluşturmuştur. Nitekim dönüşüm programından önce uzman hekimlerde % 10 civarında olan tam gün çalışma oranı, bu düzenlemeler sonrası  % 80’lere yaklaşmıştır. Kanuni zorunluluk bulunmamasına rağmen, hekimlerin büyük kısmının kendi tercihleri ile tam gün çalışmayı seçmeleri, sistemin tam güne geçişe hazır olduğunun önemli göstergesidir.

Hekimlerin bir yandan kamu hizmeti sunarken, diğer yandan sundukları bu hizmetten tam olarak soyutlanamayan özel mesleki faaliyette bulunma ayrıcalığı olarak tanımlanabilecek kısmi zamanlı çalışma düzeninin halkın sağlık hizmetine erişimini olumsuz yönde etkilediği bir gerçektir. Kısmi zamanlı olarak kamu sağlık kurumları dışında sunulan hizmetler, kamuda verilen sağlık hizmetinin yükünün paylaşılması yerine, bazen kamusal hizmete erişim aracı haline getirebilmektedir.  Kısmi zamanlı çalışma sisteminin, kamu kurumunda verimlilik azalması sonucunda hastanın bilinçli veya durumsal olarak özel sektöre yönlendirilmesi sonucunu doğurduğu gerçeği (genel olarak bütün hekimlerce yapılması söz konusu olmamakla birlikte) inkâr edilemez.

Hekimle hastası arasında doğrudan para ilişkisi bulunması, hastalarımızın sağlık hizmetine erişimini zorlaştırmakta, güven ilişkisini zedeleyebilmektedir. Bu, hekimlik mesleğinin itibarı açısından da kabul edilemez bir durumdur. Sistem, kamu yararı ile birey yararı arasında çıkar çatışmasına fırsat vermemeli, kamusal kaynaklarla oluşturulmuş olan kadroların her halükarda kamu yararına hizmet eder hale getirilmesi güvence altına alınmalıdır. Hastaların serbest çalışma ortamlarına yönlendirildiği kanaat ve iddialarını bertaraf edecek, kamu hastanelerimize duyulan güvene ve hekimlerimizin saygınlığına gölge düşmesine izin vermeyecek bir düzenleme yapılması kaçınılmazdır.

Tabiatı itibariyle zor ve riskli bir mesleği üstlenmiş olan hekimlerin, yoğun ve stres dolu bir günün yorgunluğundan sonra, başka bir mekânda çalışarak hastalarını görmesi, tedavi ve kontrol sorumluluğunu üstlenmesi mesaisini ciddî bir şekilde bölmektedir. Görev sorumluluğu son derece gelişmiş olan, aldıkları eğitim ve mesleğin doğası gereği fedakârlıktan kaçınmayan hekimler, mesaiyi aksatmamak için azamî gayret gösterse bile, bu durum hekimlerin görevine odaklanmasında sorunlara yol açabilmekte, zaman zaman kamudaki mesainin aksaması sonucunu doğurmakta, tam verimlilik sağlanamamakta, hatta böyle bir çalışma düzeni hasta güvenliği açısından da risk oluşturabilmektedir.

Ayrıca özelde çalışma serbestîsinin kamuda tam zamanlı çalışan hekimlere de yansımaları olabilmekte, bu personelin verimlilik ve motivasyonunu olumsuz etkileyebilmektedir. Özel sektörde çalışma kimilerince “başarılı hekim” olmanın kriteri olarak sunulabilmekte, ilkeleri gereği veya herhangi bir nedenle sadece kamu sektöründe hizmet veren hekimler çevrelerinde sorgulanabilmektedir. Hekimlerin bu tür tercih ile karşılaşmadıkları, mesai açısından ve zihinsel olarak bölünmüşlük yaşamadıkları, hasta memnuniyetini daha kolayca hedefleyebildikleri, emeklerini bir noktada yoğunlaştırabilecekleri ortamın oluşturulmasında zaruret bulunmaktadır.

Üniversite hastanelerinde öğretim üyelerinin özel muayenesi ise, serbest çalışma uygulamasının kamu kurumu içine taşınmış hali gibidir. “Mesai dışı özel” adı altında yapılan düzenleme, serbest çalışma düzeninin kamuda sürdürülmesi olarak nitelendirilebilir. Ne var ki mesai dışı olan özel muayeneler zamanla mesai içine çekilmiştir. Bu uygulama ne yazık ki öğretim üyelerinin, özel olmayan vakalara poliklinik ve yataklı tedavi hizmeti sunmasında verimsizliğe yol açmaktadır. Hatta zaman zaman poliklinik hizmetlerinin asistanlarca yürütüldüğü görülmektedir. Bu durumun üniversitelerimizin eğitim görevini de olumsuz etkilediği bir gerçektir. Bu yapısına rağmen, “özel” tanımı içinde algılanan hizmet karşılığının hekime yansıması sınırlı kalmakta ve çalışan memnuniyetine de beklenen katkıyı genellikle yapamamaktadır. Bu uygulama, bir yandan asistan eğitimini ve hasta bakım hizmetlerini olumsuz etkilerken, diğer yandan hizmet alanlar arasında ayırımcılığa yol açmakta, hizmet sunanlarda ise yeterli memnuniyet sağlayamamaktadır. Kısmi zamanlı çalışma düzeninin tüm sakıncaları bu çalışma biçimi için de geçerlidir. Bu tür uygulamalar hastalar için hakkaniyet içinde hekim seçme özgürlüğü yerine, başka bir seçenek bırakılmaksızın cepten ödeme suretiyle hizmet alma zaruretini doğurabilmektedir.

Diğer taraftan üniversitelerde öğretim üyelerinin genel olarak kısmi zamanlı çalışmaları eğitim, öğretim ve araştırma faaliyetlerinde de verimsizliğe yol açmaktadır. Bu verimsizliğin giderilebilmesi ve üniversitelerin asli görevlerini hakkıyla icra edebilmeleri için öğretim üyelerinin bütün birikimlerini tam zamanlı olarak üniversiteye hasretmeleri zaruri bulunmaktadır. Keza üniversitelerde hekim dışı personele ve araştırma görevlilerine Sağlık Bakanlığına oranla düşük ödeme yapılması personel istihdamında güçlüklere yol açmakta ve bu da hizmeti olumsuz etkilemektedir. Bu olumsuzlukların ortadan kaldırılması, norm ve uygulama birliği sağlanabilmesi, bu suretle eşitlik ve adaletin tesisi için bu kanunla öngörülen düzenlemelerin yapılması gerekmektedir.

 

Geri ödeme kuruluşları ile anlaşma yapmak suretiyle özel sektörün sağlık hizmeti sunabilmesi; sağlık sisteminde oluşturduğu rekabet ortamı ile hizmet kalitesinin artmasını sağlamakta, sağlık personelinin istihdam, vatandaşların ise sağlık kuruluşu ve hekim seçme alanını genişletmektedir. Genel sağlık sigortasına geçişle birlikte Sosyal Güvenlik Kurumu sağlık hizmetlerinin hemen hemen tek alıcısı konumuna gelmiştir. Sosyal Güvenlik Kurumunun özel sektörden de hizmet alması sebebiyle sağlık personeli için özel sektöre ait sağlık kurum ve kuruluşları ciddî bir istihdam seçeneği haline gelmiştir. Bu nedenle, halen kısmi zamanlı çalışmakta olan sağlık personelinin ve özellikle de hekimlerimizin kamu ya da özel sektörde çalışmaları konusunda tercih kullanmaları mümkündür.

Ancak birçok ülke tecrübesi de göz önüne alınarak, sağlık hizmetlerinin piyasa şartlarına terk edilemeyeceği gerçeği de inkar edilemez. Özel sağlık hizmetlerinin makul büyüklükle sınırlanması, kamu sağlık hizmetlerinin ise ana hizmet sunucusu olarak yetenek ve kapasitesinin korunması gerekmektedir. Tam gün çalışma sistemine geçerken kamu sektöründe çalışmayı teşvik edecek, verimliliği artıracak düzenlemelere de Taslak’ta yer verilmiştir. Bu kapsamda; mesai dışı çalışma karşılığı ayrıca ek ödeme verilmesi, nöbet ücretlerinin yeniden tanzim edilerek artırılması, mali sorumluluk sigortası ile hekimlerimize mali güvence sağlanması, bireysel emeklilik planlarına iştiraklerinin teşviki ile emeklilikte gelir azalışlarının telafi edilmesi ve üniversiteler ile devlet hastaneleri arasında karşılıklı çalışma imkânının genişletilmesi konularında düzenlemeler yapılmıştır.

 Belirtilen çerçevede, kısmi zamanlı çalışma sisteminden tam gün çalışma sistemine geçilmesiyle, kamu sağlık kuruluşlarında görev yapan hekimlerimizin tüm mesaisini çalıştığı kuruma hasretmesi suretiyle, sağlık hizmetlerinin hakkaniyete, halkın ihtiyaç ve beklentilerine uygun, verimli, kaliteli ve etkin şekilde sunulmasına katkıda bulunulması amaçlanmaktadır. Tam gün çalışma esasına geçilmesine bağlı olarak kamu sağlık kurumlarında çalışan personelin mali özlük haklarında da imkânlar ölçüsünde bazı iyileştirmeler yapılması öngörülmektedir.

Diğer taraftan günümüzde, sağlık hizmetlerinin çeşitliliği ve karmaşıklığının artışına paralel olarak hasta hakları konusundaki gelişmeler ve toplumun bilinçlenme seviyesinin yükselmesi, sağlık hizmeti ile ilgili zarar görme iddialarını ve buna bağlı tazminat taleplerini gittikçe arttırmaktadır. İletişimin gelişmesine bağlı olarak bu yoldaki iddiaların, kitle iletişim vasıtaları ile çok sık kamuoyu gündemine getirildiği ve bu sebeple, kamuoyunda sağlık hizmetlerinin ve sağlık personelinin yetersizliği ile hastalara Devlet tarafından sahip çıkılmadığı şeklinde olumsuz bir kanaat oluştuğu da gözlenmektedir.

Tıbbî kötü uygulama, sağlık personelinin standart tıbbî uygulamayı yapmaması neticesi oluşan ve zarar meydana getiren fiil ve durum olarak tanımlanmaktadır. Tıp dünyasında meydana gelen çeşitlenme, tıbbî teknolojinin gelişmesi, hekimlerin geçmişte yapamadıkları bazı uygulamaları yapmalarına imkân sağlamakta ve çoğunlukla ağır riskleri içeren bu uygulamalar sonucunda da tıbbî kötü uygulama şikâyetleri ve davaları artmaktadır.

Dünya Tabipler Birliği, 1992 yılında yayınlamış olduğu Marbella Bildirisi ile, millî kanunlarda tıbbî zarar görmüş hastaların zararının karşılanabilmesi için gerekli tedbirlerin alınmasına dikkat çekmektedir. 

Anayasanın 129 uncu maddesinin beşinci fıkrası, memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken işledikleri kusurlardan doğan tazminat davalarının, kendilerine rücû edilmek kaydıyla ve kanunun gösterdiği şekil ve şartlara uygun olarak ancak idare aleyhine açılabileceği hükmünü âmir olup; bu ana kurala göre kamuda görevli sağlık personelinin fiilleriyle ortaya çıkan zararlardan dolayı tazminat talepli davalar ancak idare aleyhine açılabilmektedir.

Kamu dışında görev yapan sağlık personelinin hizmet kusurları sebebiyle verdikleri zararların tazmini içinse borçlar hukukunun genel ilkeleri çerçevesinde adlî yargıda tazminat davası açılabilmektedir. Ancak uygulamada, hükmolunan tazminatların ödenmesinde güçlükler çıkmaktadır. Gerçekten, hükmolunan tazminat miktarının yüksek olması durumunda, kusurlu kişinin bu tazminatı ödemeye gücünün yetmediği ve zarar görenin zararını tazmin edememesi sonucu mağdur olduğu veya tazminatı Devletin ödediği hallerde rücuan tahsilin yapılamadığı haller sıkça gündeme gelmektedir. Bu sebeple, bir sigorta sisteminin getirilmesi, tazminat ödenmesinde yaşanan zorlukları ortadan kaldırarak zarar görenlerin haklarına daha çabuk ve tam olarak kavuşmalarını sağlayacağı gibi,  hekimler ve Devlet bakımından da bir güvence oluşturacaktır.

Nitekim konu dünya ölçeğinde gittikçe artan bir önemle ele alınmaktadır. Dünyadaki genel temayül “zorunlu tıbbî malpraktis sigorta sistemine” doğrudur. Tam üyelik için müracaatta bulunduğumuz AB üyesi ülkelerde de konu büyük öneme sahiptir. Tıbbî malpraktis konusunda Avrupa Birliği genelinde ve bütün üye ülkeleri bağlayan özel bir düzenleme bulunmamakla birlikte, hemen bütün ülkelerde konu önemle ele alınmaktadır.

İsveç’te tıbbî malpraktis, 1997 yılında yayınlanan hasta zararlarının karşılanmasına ilişkin düzenlemede yer almıştır. Bu düzenlemeye göre, ülkedeki bütün sağlık kuruluşları (sağlık hizmeti sunucuları) malpraktis sigortası yaptırmak zorundadır. Her sağlık kuruluşu, kendine bağlı çalışan sağlık personelinin tıbbî müdahalesi sonucu oluşabilecek zarara karşı sigorta yaptırmakla yükümlü kılınmıştır.

Finlandiya’da 1987 yılında yayınlanan konuya ilişkin düzenleme kapsamında ülkede sağlık hizmeti sunan tüm hastane, eczane ve sağlık hizmeti sunan diğer kuruluşlar meslekî sorumluluk sigortası yaptırmak zorundadır. Bu sebeple, sağlık çalışanlarının kendi sigorta sözleşmelerini yaptırmalarına ya da sigorta şirketlerine primi ödemelerine gerek yoktur.

Fransa’da kamuda çalışan hekimlerin meslekî sorumluluk sigortası primleri çalıştıkları kurum tarafından, özel sektörde çalışan hekimlerin sigorta primleri ise kendileri tarafından ödenmektedir. Özel sektörde çalışanların tümü kendi özel sigortalarını yaptırmak zorundadır. Macaristan’da tüm sağlık çalışanları, tıbbî malpraktis sigortası yaptırmak zorundadır. Kamuda çalışan sağlık çalışanlarının primleri Devlet tarafından ödenmektedir.

Diğer AB ülkelerinde konu aynı öneme sahiptir. Mesela, İngiltere’de tıbbî malpraktis sonucu tazminatı gerektiren bir zararın meydana gelmesi durumunda, Ulusal Sağlık Sistemi (NHS) çalışanların tüm sorumluluğunu üstlenmektedir. Serbest olarak mesleklerini icra eden sağlık personelinin de zararlarının tazminine ilişkin bir düzenleme (sözleşme) yapması zorunludur.

İrlanda’da, 1 Temmuz 2002’de Klinik Tazminat Sistemi oluşturulmuştur. Uygulamaların çeşitli ve maliyetlerin yüksek olması sebebiyle Devlet tarafından finanse edilen bir sistem oluşturulmuştur. Sistemin yönetiminden ise “Devlet Tazminat Ajansı” sorumludur. Ülkede özel sigorta şirketleri tıbbî malpraktis sigortası yapmamaktadırlar. Tazminat taleplerinin ödemeleri ve Ajansın faaliyet giderleri Sağlık Bakanlığı bütçesinden karşılanmaktadır.

Avusturya’da konuya ilişkin olarak müstakil düzenleme bulunmamaktadır. Konu, sosyal sigorta sistemi içerisinde yer almaktadır. Sosyal sigorta primi içerisinde hasta başına günlük 0,73 Euro kesinti yapılmaktadır. Hastanenin doğrudan veya açık bir kusuru olmayan vakalar için buradan ödeme yapılmakta, hastanenin açık kusuru olduğu durumlardaysa doğrudan hastane bütçesinden ödeme yapılmaktadır. Estonya’da çoğu hastane ve meslekî kuruluşların büyük sigorta şirketleri tarafından sunulan sorumluluk sigortaları bulunmaktadır.

AB üyesi ülkelerdeki genel gidiş ve yapılanma dikkate alınarak, ülkemizde de zorunlu bir tıbbî malpraktis sigorta sistemi getirilmesi ve kimi AB üyesi ülkelerde olduğu gibi kamuda çalışan sağlık personelinin sigorta primlerinin yarısının ilgili kamu kurum ve kuruluşunca karşılanması gerekli görülmektedir.

 

 

Yine, hekimlerimizin aktif çalışırken elde ettikleri gelir ile emekli aylıkları arasında çok büyük fark bulunmaktadır. Bu durum hekimlerimizi emeklilikte adeta yoksulluğa mahkûm etmektedir. Hekimlerimizin bireysel emeklilik planlarına iştiraklerinin teşviki ile emeklilikte gelir azalışlarının telafi edilmesi de bu Tasarıda yer verilen düzenlemeler arasındadır.

Açıklana gelen bu mülahazalarla iş bu kanun tasarısı hazırlanmıştır.

Bakanlığımız merkez teşkilatında Genel İdare Hizmetleri Sınıfında boş bulunan 7’nci dereceden 5, 8’inci dereceden de 4 adet olmak üzere toplam 9 adet stajyer kontrolör kadrosuna atama yapmak üzere “Stajyer Kontrolör Giriş Sınavı” Resmi Gazete ile ulusal düzeyde yayın yapan bir günlük gazetede ilan verilmek ve Bakanlığımız internet sitesinde yayınlanmak suretiyle duyurulmuş, müracaatlar 26/10/2009 mesai saati sonuna kadar kabul edilmiş, toplam 86 adayın başvurusu ilanda belirtilen koşullara uygun olması nedeniyle kabul edilmiştir.

 Söz konusu ilanda fakülte ve bölümler itibariyle alınacak stajyer kontrolör sayısı ve şartları belirlenerek, müracaat edenlerin en yüksek puandan başlanarak sıralanması neticesinde öğrenim dalları (gruplar) itibariyle alınacak stajyer kontrolör sayısının beş katı aday arasında bulunanların giriş sınavına girebilecekleri belirtilmiştir.

Buna göre; müracaat eden ve başvurusu, ilanda belirtilen şartlara uygun olması nedeniyle, kabul edilen adayların en yüksek puandan başlanarak sıralanması neticesinde hukuk, siyasal bilgiler, iktisat, işletme, iktisadi ve idari bilimler fakülteleri mezunlarından  (5x2=) 10 kişi, mimarlık fakülteleri mezunlarından da (5x7=) 35 kişi söz konusu giriş sınavına katılmaya hak kazanmakta olup, sıralamaya girenlerin listesi aşağıda yer almıştır.

Bölümler itibariyle sıralamaya giren adayların 07/11/2009 tarihinde Ankara Üniversitesi TÖMER’in merkez şubesi (Ord.Prof.Dr. Şevket Aziz Kansu Binası A Blok, 4. Kat, Emniyet Mahallesi İncitaşı Sokak No:10 Beşevler / Ankara) salonlarındayapılacak olan Yabancı Dil Yazılı Sınavına katılabilmeleri için Bakanlığımızca düzenlenen sınava giriş kartını 06/11/2009 tarihinde mesai saatleri dâhilinde Atatürk Bulvarı No:29 Opera/ANKARA adresinde bulunan Personel Dairesi Başkanlığından şahsen almaları gerekmekte olup, Sınav Giriş Kartı olmayanlar sınava alınmayacaklardır.

Ayrıca, sıralamaya giren adayların 07/11/2009 günü saat 10.00 da TÖMER’in yukarıda belirtilen adresinde yapılacak olan yabancı dil sınavına katılmak amacıyla sınav salonunda en geç saat 09.30 da hazır bulunmaları gerekmektedir.

            İlgilisine duyurulur.

 

Mimarlık Hukuk, Siyasal, İktisat, İşletme, İktisadi ve İdari Bilimler 

KANUN TASARISI HAKKINDAKİ DOĞRULAR

Tam Gün Uygulaması ile…

“Hekim Seçme Hakkı” gelişerek devam edecek…

Daha önce başlattığımız “sağlık kuruluşunu ve hekimini seçme hakkı” uygulamamız genişletilerek yaygınlaştıracak. Artık hem mesai içinde hem de mesai sonrası hastalar hekimlerine daha kolay ulaşabilecek ve hekimini seçebilecek. Diğer taraftan, vatandaş hekimine doğrudan para ödemek zorunda olmayacağından, adil şekilde ve herhangi bir yönlendirme olmaksızın hekim seçme hakkına sahip olacak. Yani sadece para ödeyenin üniversite hastanelerinde veya özel muayenehanelerde hekimini seçmesi dönemi bitecek.

Devlet ve üniversite hastanelerinde hasta kuyrukları daha da azalacak…

Tam gün çalışma, sağlık hizmetlerinde verimlilik sağlayacak. Mesai sonrasında da hizmet verilmeye devam edeceğinden Sağlıkta Dönüşüm Programı ile birlikte giderek azalmaya başlayan hasta kuyrukları ve yığılmalar daha da azalacak.
Halkımızın aldığı sağlık hizmeti daha nitelikli hale gelecek…

Bu kanunun ana amacı, halkımıza yüksek standartta ve ulaşılabilir sağlık hizmeti sunmayı sağlamaktır. Tam Gün Uygulaması ile hekimler bütün mesaisini çalıştıkları yere odaklayacakları için hizmet kalitesi ve verimlilik artacak.

Sağlık finansmanının sürdürülebilirliği devam edecek…

Kanunun uygulaması sağlık hizmetlerinde verimliliği arttıracağından reel olarak sağlık harcamalarında ciddi bir artış beklenmemektedir. Diğer taraftan vatandaşına sağlık hizmetini yüksek standartta sunabilmenin bedelini ödemek sosyal devlet olmanın gereğidir.
Kanun ile hekimler daha rahat ve ideal bir hizmet ortamı bulacaklar…

Tam Gün Kanunu ile hekimlerimizin mali haklarında iyileştirmeler yapılması öngörülmektedir. Hekimlerimize mesai dışı çalışma karşılığı ek ödeme verilmesi, nöbet ücretlerinin artırılması, mali sorumluluk sigortası ile hekimlerimize mali güvence sağlanması konularında getirilen düzenlemeler ile hekimlerimizin moral motivasyonu artacak.
Vatandaşımız her zaman hizmetin en özelini alabilecek…

2002 yılında kamuda çalışan uzman hekimlerin sadece % 11’i tam gün çalışırken, bugün bu oran % 80’e ulaşmıştır. Bu çarpıcı başarıya rağmen hala kamuda hizmete tam ulaşabilmek için % 20’lik muayenehane bariyeri ortada durmaktadır. Bu bariyeri sadece para ödeyebilenler hizmet alabilmektedir.

Üniversite hastanelerimizde ise ister kısmi zamanlı isterse tam zamanlı çalışsın bir öğretim üyesine ulaşabilmek için genellikle cebinizden ödeme yapmanız gerekmektedir. Sosyal devlet ilkesini çok önemseyen bir hükümet olarak bunu kabul etmemiz düşünülemez. Devlet kaynakları ile oluşturulan imkân ve kadroların sağlık hizmetini parası olana özel olarak sunmasına yol açan sistemi hiçbirimizin kabul etmemesi gerekir.

TAM GÜN KANUNU

SAĞLIK ÇALIŞANLARIMIZA NELER GETİRECEK?

 

 

                        Sağlıkta Atılan Bütün Adımların Bir Tek Hedefi Var:

 

“ Önce İnsan”

 

Türkiye Büyük Millet Meclisi Komisyonlarında görüşüldükten sonra Genel Kurula sevk edilen ve kısaca Tam Gün Kanunu olarak bilinen Kanun Tasarısı sağlık çalışanlarımıza ve hekimlerimize neler getirdiğine birlikte bakalım:

 

 Bu Tasarının ana amacı, halkımıza yüksek standartta, etkili, adil, kaliteli ve kolay erişilebilir bir sağlık hizmeti verebilmeyi temin etmek ve hekimlerimiz başta olmak üzere sağlık çalışanlarımıza yeni imkânlar sunabilmektir.
 

Tam Gün Uygulaması ile…

• Sayıca yetersiz olan sağlık personelinin üzerindeki iş yükü adaletli ve dengeli hale gelecek,
• Hekimlerimiz ile hastaları arasında doğrudan para ilişkisi ortadan kalkacak,
•  Vatandaşlarımız ile hekimlerimiz arasında olması gereken güven ilişkisi tesis edilmiş olacak,
•   Hastaların sağlık hizmetine erişimi kolaylaşacak,
  
• Hekimlerimizin, yoğun ve stres dolu bir günün yorgunluğundan sonra, başka bir mekânda çalışarak hastalarını görmesine, tedavi ve kontrol sorumluluğunu üstlenmesine gerek kalmayacak. Hekimlerimiz sadece kamudaki görevine odaklanarak işinde tam verimlilik sağlayacak…
•   Özelde çalışma serbestîsinin, kamuda tam zamanlı çalışan hekimlerimiz üzerindeki olumsuz etkileri ortadan kaldırılacak. Özel sektörde çalışmanın  “başarılı hekim” olma kriteri gibi algılanması engellenecek. Hekimlerin bu tür bir tercihle karşılaşmadıkları, mesai açısından ve zihinsel olarak bölünmüşlük yaşamadıkları, hasta memnuniyetini daha kolayca hedefleyebildikleri, emeklerini bir noktada yoğunlaştırabilecekleri ortamın oluşturulması sağlanacak…
• Üniversitelerde öğretim üyelerimiz, asli görevleri olan eğitim ve araştırma faaliyetlerini hakkıyla icra edebilecekler. Bütün zamanlarını üniversiteye ayırabilecekler…
  
  Tam Gün Uygulaması ile…
   
  Tüm personel ek ödemeden yararlanacak…
   
  Kamu sektöründe tam gün çalışma teşvik ediliyor ve verimliliği artıracak düzenlemelere yer veriliyor. Bu kapsamda; öncelikle sağlık kurumlarımızda çalışan tüm personel ek ödemeden yararlanabilecek.
   
  Üniversitelerde çalışan öğretim üyelerimizin ve diğer personelin ek ödeme sistemi Sağlık Bakanlığı ek ödeme sistemine paralel hale getiriliyor. Bu çerçevede üniversitelerdeki profesör ve doçentlerin ek ödeme matrahları Sağlık Bakanlığındaki klinik şefleri ve şef muavinlerinden yüksek olduğu için, profesör ve doçentler daha yüksek ek ödeme alabilecekler.
   
  Mesai saatleri dışında çalışma halinde sağlık personeline ek ödeme yapılarak daha fazla gelir elde etmesi sağlanacak…
   
  Nöbet hizmetleri hariç olmak üzere, mesai saatleri dışındaki çalışmalarından doğan katkılarına karşılık olarak, Sağlık Bakanlığına bağlı kurumlarda çalışan tabip ve diş tabipleri ile tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlara asıl oranların yüzde 30’una, üniversite öğretim elemanlarına yüzde 50’sine ve diğer personele ise yüzde 20’sine kadar ayrıca ek ödeme yapılabilecek.
   
  Bu suretle mesai dışı emekleri karşılığında sağlık çalışanlarının ayrıca yapılacak ek ödeme ile daha fazla gelir elde etmesi sağlanacak.
   
  Üniversitelerde çalışan sağlık personelinin ek ödeme sistemi Sağlık Bakanlığı’na bağlı kurumlar ile paralel hale getirilerek ve daha fazla gelir elde etmeleri temin edilecek…
   
  Üniversitelerde çalışan öğretim üyelerimizin ve diğer personelin ek ödeme sistemi Sağlık Bakanlığı ek ödeme sistemine paralel hale getiriliyor. Bu çerçevede üniversitelerdeki profesör ve doçentlerin ek ödeme matrahları Sağlık Bakanlığındaki klinik şefleri ve şef muavinlerinden yüksek olduğu için, profesör ve doçentler daha yüksek ek ödeme alabilecekler. Diğer üniversite personelinin de bugün için hem oransal olarak, hem de rakamsal olarak Sağlık Bakanlığındaki emsalinden daha düşük olan ek ödemeleri yükselmiş olacak.
   
  Sağlık alanı dışındaki diğer öğretim elemanlarının tüm gelir getirici faaliyetlerinin de döner sermaye üzerinden yapılması sağlanarak, meşru zeminde daha fazla gelir elde etmelerinin yolu açılmış olacaktır.
   
   Malpraktis’e karşı sigorta sistemi getirilecek…
   
  Hekimlere, mesleki hataları için mali güvence sağlamak amacıyla zorunlu bir mesleki mali sorumluluk sigorta sistemi getirilecek. Bu sayede hekimler mali güvenceye kavuşturulurken, problemli ve riskli vakalara müdahalelerden kaçınmalarının da önüne geçilecek.
   
  Getirilen sigorta sisteminde, kamuda çalışan personelin sigorta primlerinin yarısı, döner sermayesi olmayan kurumlarda kurum bütçelerinden, döner sermayesi olan kurumlarda ise döner sermayeden ödenecek, diğer yarısı da ilgili hekim tarafından karşılanacaktır.
  Özel sağlık kurum ve kuruluşlarında çalışanların sigorta primlerinin yarısı istihdam edenlerce, yarısı ise kendileri tarafından ödenecektir.
   
  Sağlık Bakanlığı ile üniversiteler arasındaki işbirliği geliştirilecek…
   
  Kamu kaynaklarının etkin ve verimli kullanılabilmesi için Sağlık Bakanlığı’na bağlı sağlık kurum ve kuruluşları ile üniversitelerin ilgili birimlerinin, Bakanlık ve üniversitelerce karşılıklı olarak işbirliği çerçevesinde, birlikte kullanılabilmesi sağlanacak.
   
  Bu suretle, sayıca yetersiz olan sağlık personelinin üzerindeki iş yükü adaletli ve dengeli hale gelecek ve personelin ek üst orandan ek ödeme alabilmesine imkân verilecek. Bu, personelin motivasyonunu ve iş tatminini de arttıracak.
   
  

TÜRKİYE BÜYÜK MİLLET MECLİSİ

Sağlık, Aile, Çalışma ve Sosyal İşler Komisyonunun Kabul Ettiği Metin

Esas No:  (1/715) Karar No:14 - Tarih: 26/6/2009

ÜNİVERSİTE VE SAĞLIK PERSONELİNİN TAM GÜN ÇALIŞMASINA VE 

BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN TASARISI 

MADDE 1- 4/1/1961 tarihli ve 209 sa­yı­lı Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları ile Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Ka­nu­nun  5 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan “serbest çalışıp çalışmaması” ibaresi “tetkik, eğitim-öğretim ve araştırma faaliyetleri” şeklinde, dördüncü ve yedinci fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
 “Personelin katkısıyla elde edilen döner sermaye gelirlerinden personele bir ayda yapılacak ek ödemenin tutarı, ilgili personelin bir ayda alacağı aylık (ek gösterge dâhil), yan ödeme ve her türlü tazminat (makam, temsil ve görev tazminatı ile yabancı dil tazminatı hariç) toplamının; klinik şefleri ve şef yardımcıları ile uzman tabip kadrosuna atanan profesör ve doçentlerde yüzde 800’ünü, uzman tabip ve tıpta uzmanlık mevzuatında belirtilen dallarda bu mevzuat hükümlerine göre uzman olanlar ile uzman diş tabiplerinde yüzde 700’ünü, pratisyen tabip ve diş tabiplerinde yüzde 500’ünü, idari sağlık müdür yardımcısı, hastane müdürü ve eczacılarda yüzde 250’sini, başhemşirelerde yüzde 200’ünü, diğer personelde ise yüzde 150’sini geçemez. İşin ve hizmetin özelliği dikkate alınarak yoğun bakım, doğumhane, yeni doğan, süt çocuğu, yanık, diyaliz, ameliyathane, enfeksiyon, özel bakım gerektiren ruh sağlığı, organ ve doku nakli acil servis ve benzeri sağlık hizmetlerinde çalışan personel için yüzde 150 oranı, yüzde 200 olarak uygulanır. Nöbet hizmetleri hariç olmak üzere mesai saatleri dışında gelir getirici çalışmalarından doğan katkılarına karşılık olarak tabip, diş tabibi ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlara bu fıkradaki oranların yüzde 30’unu, diğer personele yüzde 20’sini geçmeyecek şekilde ayrıca ek ödeme yapılır. Sözleşmeli olarak istihdam edilen personele yapılacak ek ödemenin tutarı ise, aynı birimde aynı unvanlı kadroda çalışan ve hizmet yılı aynı olan emsali personel esas alınarak belirlenir ve bunlara yapılacak ek ödeme hiçbir şekilde emsaline yapılabilecek ek ödeme üst sınırını geçemez.”

 “4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 38 inci maddesine göre Sağlık Bakanlığı merkez teşkilatı ve bağlı sağlık kurum ve kuruluşlarında görevlendirilenler, aynı maddede belirtilen ilave ödemelerden yararlanmamak kaydıyla, Bakanlık merkez veya bağlı sağlık kurum ve kuruluşlarında görev yaptıkları unvan için belirlenen ek ödemeden faydalandırılır. Sağlık kurum ve kuruluşlarında ihtiyaç duyulması hâlinde, ilgilinin isteği ve kurumlarının muvafakatiyle diğer kamu kurum ve kuruluşlarında görevli sağlık personeli haftanın belirli gün veya saatlerinde veyahut belirli vakalar ve işler için görevlendirilebilirler. Yıl veya ay itibarıyla belirli bir süre için görevlendirme hâlinde bu kişilere, sadece görevlendirildikleri sağlık kuruluşundaki döner sermaye işletmesinden ödeme yapılır. Belirli bir vaka ve iş için görevlendirilenlere ise, kadrosunun bulunduğu kurumdaki döner sermaye işletmesinden yapılan ödemenin yanı sıra, katkı sağladıkları vaka ve iş dolayısıyla görevlendirildiği sağlık kuruluşundaki döner sermaye işletmesinden, üçüncü ve dördüncü fıkra esasları çerçevesinde ve toplamda tavan oranları geçmemek üzere döner sermayeden ek ödeme yapılır. Bu görevlendirmeye ilişkin usul ve esaslar Sağlık Bakanlığınca belirlenir.” 

MADDE 2- 209 sayılı Kanuna aşağıdaki madde eklenmiştir.

            “Ek Madde 3-  Sağlık Bakanlığı ile Refik Saydam Hıfzısıhha Merkezi Başkanlığı kadro ve pozisyonlarına (döner sermaye dahil) atanan ve 5 inci madde (altıncı fıkra kapsamında ek ödeme alanlar hariç) gereğince döner sermaye gelirlerinden ek ödeme alan klinik şef ve şef yardımcılarına en yüksek Devlet memuru aylığının (ek gösterge dahil) %410’u, uzman tabip, Tıpta Uzmanlık Tüzüğünde belirtilen dallarda bu Tüzük hükümlerine göre uzman olanlar ile uzman diş tabiplerine % 335’i ve pratisyen tabip ve diş tabiplerine ise %180’i oranında her ay herhangi bir katkıya bağlı olmaksızın döner sermaye gelirlerinden ek ödeme yapılır. Bu ödemeye hak kazanılmasında ve ödenmesinde aylıklara ilişkin hükümler uygulanır.

            Bu madde kapsamında yapılan aylık ek ödeme tutarı, 5 inci madde kapsamında aynı aya ilişkin olarak yapılacak olan ek ödeme tutarından mahsup edilir. Bu maddeye göre yapılan ek ödemenin 5 inci madde kapsamında aynı aya ilişkin olarak yapılacak ek ödemeden fazla olması halinde aradaki fark geri alınmaz. Bu madde kapsamında ödeme yapılanlara 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 3 üncü maddesi hükümlerine göre ek ödeme yapılmaz.”,

MADDE 3- 4/11/1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 36 ncı maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Madde 36- Öğretim elemanları, üniversitede devamlı statüde görev yapar.

Öğretim elemanları, bu Kanun ile diğer kanunlarda belirlenen görevler ve telif hakları hariç olmak üzere, yükseköğretim kurumlarından başka yerlerde ücretli veya ücretsiz, resmi veya özel başka herhangi bir iş göremezler, ek görev alamazlar, serbest meslek icra edemezler. Öğretim elemanının görevi ile bağlantılı olarak verdiği hizmetin karşılığında telif ücreti adıyla bir bedel tahsil etmesi hâlinde 58 inci madde hükümleri uygulanır.

Öğretim üyesi, kadrosunun bulunduğu yükseköğretim birimi ile sınırlı olmaksızın ve ihtiyaç bulunması hâlinde görevli olduğu üniversitede haftada asgari on saat ders vermekle yükümlüdür. Öğretim görevlisi ve okutmanlar ise, haftada asgari oniki saat ders vermekle yükümlüdür.

Öğretim elemanlarının, ders dışındaki uygulama, seminer, proje, bitirme ödevi ve tez danışmanlıklarının kaç ders saatine karşılık geldiği; kendi üniversitesi dışındaki Devlet veya vakıf üniversitelerine bağlı yükseköğretim kurumlarında haftada verebileceği azami ders saatleri ve uzaktan öğretim programlarında verdikleri derslerin örgün öğretim programlarında verilen kaç ders saatine tekabül ettiği Yükseköğretim Kurulu tarafından belirlenir.

Rektör, rektör yardımcısı, dekan, enstitü ve yüksekokul müdürlerinin ders verme yükümlülüğü yoktur. Başhekimler dekan yardımcıları, enstitü ve yüksekokul müdür yardımcıları ve bölüm başkanları, bu madde hükümlerine göre haftada asgari beş saat ders vermekle yükümlüdür.”

MADDE 4- 2547 sayılı Kanunun 38 inci maddesinin birinci fıkrası aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve maddeye bu fıkradan sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir.

“Öğretim elemanları; ilgili kurumların talebi ve kendisinin muvafakati, üniversite yönetim kurulunun uygun görmesi ve rektörün onayı ile ihtiyaç duyulan konularda, özlük işlemleri kendi kurumlarınca yürütülmek kaydıyla, diğer kamu kurum ve kuruluşları ile kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarında geçici olarak görevlendirilebilir. Bu şekilde görevlendirilenlerin, kadrosunun bulunduğu yükseköğretim kurumlarındaki aylık ve diğer ödemeler ile öteki hakları devam eder. Yükseköğretim Kurulu, bağlı birimleri ve Üniversitelerarası Kurul ile Adli Tıp Kurumunda görevlendirilenler hariç olmak üzere bu fıkra uyarınca görevlendirilenler döner sermayeden yararlanamaz.
Kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşları ile dernek ve vakıfların yönetim ve denetim organlarında görev yapanlar bakımından ayrıca bir görevlendirme kararı aranmaz. Ancak bu görevler, öğretim elemanının bu Kanundan kaynaklanan mesaisini aksatmayacak şekilde yürütülür.”

MAD­DE 5- 2547 sayılı Kanunun 58 inci maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Madde 58- a) Yükseköğretim kurumlarında üniversite yönetim kurulunun önerisi ve Yükseköğretim Kurulunun onayı ile döner sermaye işletmesi kurulabilir. Kurulacak döner sermaye işletmesinin başlangıç sermayesine ilgili yükseköğretim kurumu bütçesinde bu amaç için ödenek öngörülmek şartıyla katkı sağlanabilir.
            Döner sermaye işletmesi faaliyetlerinden elde edilen gelirler, birimler itibarıyla ayrı hesaplarda izlenir.  

            Döner sermaye işletmesine tahsis edilen sermaye, üniversite yönetim kurulu kararı ile artırılabilir. Artırılan sermaye tutarı yıl sonu kârlarından karşılanır.

            Ödenmiş sermaye tutarı, tahsis edilen sermaye tutarına ulaştıktan sonra kalan yıl sonu kârı, döner sermaye işletmesinin hizmetlerinde kullanılmak üzere ertesi yılın gelirine ilave edilir.

            Döner sermaye işletmesinin gelirleri, işletme adına yapılan mal ve hizmet satışları ile diğer gelirlerden oluşur.

            Döner sermaye işletmesinden verilen hizmetler dolayısıyla öğretim elamanları adına her ne nam altında olursa olsun ayrıca ücret talep edilemez.

Süreklilik arz eden hizmet alımları ile maliyeti yüksek ve ileri teknoloji ürünü olan tıbbî cihazların hizmet alımı yoluyla temini veya kiralanması için döner sermaye kaynaklarından gelecek yıllara yaygın yüklenmelere girişilebilir.  

            b) Döner sermaye gelirlerinden tahsil edilen kısmın, tıp ve diş hekimliği fakülteleri ile sağlık uygulama ve araştırma merkezleri için asgari yüzde 35’i; ziraat ve veteriner fakülteleri, sivil havacılık yüksekokulu ile bünyesinde atölye veya laboratuar bulunan yükseköğretim kurumları için asgari yüzde 25’i, diğer yükseköğretim kurumları için ise yüzde 15’i, ilgili yükseköğretim kurumunun ihtiyacı olan mal ve hizmet alımları, her türlü bakım, onarım, kiralama, devam etmekte olan projelerin tamamlanmasına yönelik inşaat işleri ve diğer ihtiyaçlar ile yönetici payları için kullanılır. Bu oranları yüzde 50’sine kadar artırmaya üniversite yönetim kurulu yetkilidir.

            Döner sermaye gelirlerinden tahsil edilen kısmın yüzde 5’i, üniversite bünyesinde yürütülen bilimsel araştırma projelerinin finansmanı için kullanılır. Bu tutar döner sermaye muhasebe birimince, tahsilâtı takip eden ayın yirmisine kadar ilgili yükseköğretim kurumu hesabına yatırılır. Yatırılan bu tutarlar, yükseköğretim kurumu bütçesine öz gelir olarak kaydedilir. Kaydedilen bu tutarlar karşılığı olarak ilgili yükseköğretim kurumu bütçesine konulan ödenekler, gelir gerçekleşmelerine göre kullandırılır. Süresi içinde yatırılmayan tutarların tahsilinde 6183 sayılı  Kanun hükümleri uygulanır.

            Bilimsel araştırma projelerine ilişkin ödenekler, üniversite yönetim kurulunca gerekli görüldüğü takdirde, her bir proje için avans verilmek suretiyle de kullandırılabilir.

            Bilimsel araştırma projelerinin seçilmesi, uygulanması ve izlenmesi ile ödeneklerin kullandırılması, genel hükümlerin ön ödemelere ilişkin sınırlamalarına bağlı kalınmaksızın avans verilmesi ve bu avansın mahsubuna dair usul ve esaslar Maliye Bakanlığının uygun görüşü alınarak Yükseköğretim Kurulu tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.

            c) Tıp ve diş hekimliği fakülteleri ile sağlık uygulama ve araştırma merkezlerinin hesabında toplanan döner sermaye gelirleri bakiyesinden, bu yerlerde;

            1) Gelir getiren görevlerde çalışan öğretim üyesi ve öğretim görevlilerine aylık (ek gösterge dâhil), yan ödeme, ödenek (geliştirme ödeneği hariç) ve her türlü tazminat (makam, temsil ve görev tazminatı ile yabancı dil tazminatı hariç) toplamından oluşan ek ödeme matrahının yüzde 800’ünü, araştırma görevlilerine ise yüzde 500’ünü; bu yerlerde görevli olmakla birlikte gelire katkısı olmayan öğretim üyesi ve öğretim görevlilerine yüzde 600’ünü, araştırma görevlilerine ise yüzde 300’ünü,

            2) 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi personel (döner sermaye işletme müdürlüğü ve döner sermaye saymanlık personeli dâhil) ile aynı Kanunun 4 üncü maddesinin (B) bendine göre sözleşmeli olarak çalışan personele ek ödeme matrahının; hastaneler başmüdürü ve eczacılar için yüzde 250’sini, başhemşireler için yüzde 200’ünü, diğerleri için yüzde 150’sini;  işin ve hizmetin özelliği dikkate alınarak yoğun bakım, doğumhane, yeni doğan, süt çocuğu, yanık, diyaliz, ameliyathane, enfeksiyon, özel bakım gerektiren ruh sağlığı, organ ve doku nakli, acil servis ve benzeri sağlık hizmetlerinde çalışan personel için yüzde 200’ünü,  geçmeyecek şekilde aylık ek ödeme yapılır. Sözleşmeli personele yapılacak ek ödeme matrahı, sözleşmeli personelin çalıştığı birim ve bulunduğu pozisyon unvanı itibarıyla aynı veya benzer unvanlı memur kadrosunda çalışan, hizmet yılı ve öğrenim durumu aynı olan emsali personel dikkate alınarak belirlenir. Emsali bulunmayan sözleşmeli personelin ek ödeme matrahı ise brüt sözleşme ücretlerinin yüzde 25’ini geçemez.
            Nöbet hizmetleri hariç olmak üzere mesai saatleri dışında gelir getirici çalışmalarından doğan katkılarına karşılık olarak (1) numaralı bentte belirtilen personel için yüzde 50’sini,   (2) numaralı bentte belirtilen personel için yüzde 20’sini geçmeyecek şekilde ayrıca aylık ek ödeme yapılır.

Yükseköğretim kurumlarının tıp ve diş hekimliği fakülteleri ile sağlık uygulama ve araştırma merkezlerinde ihtiyaç duyulması hâlinde ilgilinin isteği ve kurumlarının muvafakatiyle diğer kamu kurum ve kuruluşlarında görevli sağlık personeli haftanın belirli gün veya saatlerinde veyahut belirli vakalar ve işler için görevlendirilebilir. Belirli bir vaka ve iş için görevlendirilenlere, kadrosunun bulunduğu kurumdaki döner sermaye işletmesinden yapılan ödemenin yanı sıra, katkı sağladıkları vaka ve iş dolayısıyla görevlendirildiği sağlık kuruluşundaki döner sermaye işletmesinden, bu maddede belirtilen esaslar çerçevesinde ve toplamda tavan oranları geçmemek üzere döner sermayeden ek ödeme yapılır.

            d) Ziraat ve veteriner fakülteleri, sivil havacılık yüksekokulu ve bünyesinde atölye veya laboratuar bulunan yükseköğretim kurumlarında üretilen mal ve hizmetlerden elde edilen döner sermaye gelirlerine katkısı bulunan personele yapılacak ek ödemeler hakkında da (c) fıkrası hükümleri uygulanır.

            e) Yükseköğretim kurumlarının (c) ve (d) fıkraları kapsamına girenler haricindeki diğer birimlerinde döner sermaye işletmesi hesabına yapılan iş veya hizmetler karşılığında tahsil edilen gelirlerden kanuni kesintiler ile varsa yapılan iş veya hizmetle bağlantılı giderler düşüldükten sonra geri kalan tutar, hizmet karşılığı olarak gelir tahsilâtının yapıldığı tarihi izleyen bir ay içinde, hizmeti veren öğretim elemanlarına, memurlara ve sözleşmeli personele ödenir.

Tıp ve diş hekimliği fakültelerindeki öğretim elemanlarının sağlık hizmeti dışında verdikleri hizmetler karşılığında döner sermaye hesabına tahsil edilen paradan pay alma hususunda bu fıkra hükümleri uygulanır.

            f) Rektör, rektör yardımcısı ve genel sekreterlere, gelir getirici katkılarına bakılmaksızın, üniversite yönetim kurulunun uygun gördüğü birimin döner sermaye hesabından yönetici payı olarak ayrılan tutardan ek ödeme yapılır. Yapılacak ek ödemenin tutarı ek ödeme matrahının, rektörler için yüzde 600’ünü, rektör yardımcıları için yüzde 300’ünü, genel sekreterler için yüzde 200’ünü geçemez.

            Döner sermaye gelirinin elde edildiği birimlerin dekan, başhekim ve enstitü ve yüksekokul müdürleri ile bunların yardımcılarına, gelir getirici katkılarına bakılmaksızın, görev yaptıkları birimin döner sermaye gelirlerinden yönetici payı olarak ayrılan tutardan ek ödeme yapılır. Yapılacak ek ödemenin tutarı ek ödeme matrahının, dekan, enstitü ve yüksekokul müdürü için yüzde 250’sini, bunların yardımcıları için yüzde 100’ünü; tıp ve diş hekimliği fakülteleri dekanları ile sağlık uygulama ve araştırma merkezleri başhekimleri için yüzde 500’ünü, bunların yardımcıları için yüzde 300’ünü geçemez.

            Bu fıkra kapsamında bulunan yöneticilere, mesai saatleri içerisinde verdikleri meslekî hizmetlerinden dolayı ayrıca ek ödeme yapılmaz; mesai saatleri dışında döner sermaye gelirlerine katkıları bulunması hâlinde alabilecekleri toplam ek ödeme tutarı, hiçbir şekilde 
yönetici payı dâhil ilgisine göre (c), (d) ve (e) fıkralarında belirtilen esaslara göre hesaplanacak tutarı geçemez.

            g) Bu madde uyarınca 11/10/1983 tarihli ve 2914 sayılı Yüksek Öğretim Personel Kanununa tabi personele yapılan ödemeler, 27/1/2000 tarihli ve 4505 sayılı Sosyal Güvenlikle İlgili Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Temsil Tazminatı Ödenmesi Hakkında Kanunun 5 inci maddesinin (c) fıkrası ile 4/7/2001 tarihli ve 631 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Mali ve Sosyal Haklarında Düzenlemeler ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 16 ncı maddesi hükümlerinin uygulanmasında dikkate alınmaz.

            h) Yapılacak ek ödeme oranları ile bu ödemelerin esas ve usulleri; yükseköğretim kurumlarının hizmet sunum şartları ve kriterleri de dikkate alınmak suretiyle personelin unvanı, görevi, çalışma şartları ve süresi, eğitim-öğretim ve araştırma faaliyetleri ve meslekî uygulamalar ile ilgili performansı ve özellik arz eden riskli bölümlerde çalışma gibi hizmete katkı unsurları esas alınarak Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine Yükseköğretim Kurulu tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.

            ı) Döner sermaye işletmelerinin faaliyet alanları, gelir ve giderleri, sermaye limitleri ile işletmelerin yönetimine ilişkin esas ve usuller Maliye Bakanlığının uygun görüşü üzerine Yükseköğretim Kurulunca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.”
 

MADDE 6- 2547 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.

“Geçici Madde 57- Bu maddenin yayımlandığı tarihte kısmî statüde görev yapmakta olan öğretim üyelerinden, Kanunun yayımlandığı tarihten itibaren bir yıl içerisinde talepte bulunanlar devamlı statüye geçirilir. Bu süre içerisinde talepte bulunmayanlar istifa etmiş sayılır.”
MADDE 7- 11/4/1928 tarihli ve 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San’atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun 12 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.

“Tabipler, diş tabipleri ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar, aşağıdaki bentlerden yalnızca birindeki sağlık kurum ve kuruluşlarında mesleklerini icra edebilir.

a) Kamu kurum ve kuruluşları,

b) Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmeli çalışan özel sağlık kurum ve kuruluşları; Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmeli çalışan vakıf üniversiteleri,

c) Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmesi bulunmayan özel sağlık kurum ve kuruluşları; Sosyal Güvenlik Kurumu ve kamu kurumları ile sözleşmesi bulunmayan vakıf üniversiteleri; serbest meslek icrası.

Tabipler, diş tabipleri ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar, ikinci fıkranın her bir bendi kapsamında olmak kaydıyla birden fazla sağlık kurum ve kuruluşunda çalışabilir. Bu maddenin uygulanması bakımından Sosyal Güvenlik Kurumunca branş bazında sözleşme yapılan özel sağlık kurum ve kuruluşları ile vakıf üniversiteleri yalnızca sözleşme yaptıkları branşlarda (b) bendi kapsamında kabul edilir. Mesleğini serbest olarak icra edenler, hizmet bedeli hasta tarafından karşılanmak ve Sosyal Güvenlik Kurumundan talep edilmemek kaydıyla,  (b) bendi kapsamında sayılan sağlık kuruluşlarında da hastalarının teşhis ve tedavisini yapabilir. Sözleşmeli statüde olanlar da dahil olmak üzere mahalli idareler ile kurum tabipliklerinde çalışan ve döner sermaye ek ödemesi almayan tabipler işyeri hekimliği yapabilir. Döner sermayeli sağlık kuruluşları ise kurumsal olarak işyeri hekimliği hizmeti verebilir. Bu maddenin uygulamasına ve işyeri hekimliğine ilişkin esaslar Sağlık Bakanlığınca belirlenir.”

MADDE 8- 1219 sayılı Kanuna aşağıdaki ek madde eklenmiştir.

“Ek Madde 12- Kamu sağlık kurum ve kuruluşlarında çalışan tabipler, diş tabipleri ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar, tıbbî kötü uygulama nedeniyle kendilerinden talep edilebilecek zararlar ile kurumlarınca kendilerine yapılacak rüculara karşı sigorta yaptırmak zorundadır. Bu sigorta priminin yarısı kendileri tarafından, diğer yarısı döner sermayesi bulunan kurumlarda döner sermayeden, döner sermayesi bulunmayan kurumlarda kurum bütçelerinden ödenir. 

Özel sağlık kurum ve kuruluşlarında çalışan veya mesleklerini serbest olarak icra eden tabip, diş tabibi ve tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar, tıbbî kötü uygulama sebebi ile kişilere verebilecekleri zararlar ile bu sebeple kendilerine yapılacak rücuları karşılamak üzere meslekî malî sorumluluk sigortası yaptırmak zorundadır.

Zorunlu meslekî malî sorumluluk sigortası, mesleklerini serbest olarak icra edenlerin kendileri; özel sağlık kurum ve kuruluşlarında çalışanlar için ilgili özel sağlık kurum ve kuruluşları tarafından yaptırılır.

Özel sağlık kurum ve kuruluşlarında çalışanların sigorta primlerinin yarısı kendileri tarafından, yarısı istihdam edenlerce ödenir. İstihdam edenlerce ilgili sağlık çalışanı için ödenen sigorta primi, hiçbir isim altında ve hiçbir şekilde çalışanın maaş ve sair malî haklarından kesilemez, buna ilişkin hüküm ihtiva eden sözleşme yapılamaz.

Zorunlu sigortalara ilişkin teminat tutarları ile uygulama usul ve esasları Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak Hazine Müsteşarlığınca belirlenir.

Bu maddedeki zorunlu sigortaları yaptırmayanlara, mülki idare amirince sigortası yaptırılmayan her kişi için beşbin Türk Lirası idarî para cezası verilir.”

 

MADDE 9- 19/4/1937 tarihli ve 3153 sayılı Radyoloji, Radiyom ve Elektrikle Tedavi ve Diğer Fizyoterapi Müesseseleri Hakkında Kanuna aşağıdaki madde eklenmiştir.
            “Ek Madde 1- İyonlaştırıcı radyasyonla teşhis, tedavi veya araştırmanın yapıldığı yerler ile bu iş veya işlemlerde çalışan personelin haftalık çalışma süresi 35 saattir. Bu süre içerisinde, Sağlık Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikte belirtilen radyasyon dozu limitleri de ayrıca dikkate alınır. Doz limitlerinin aşılmaması için alınması gereken tedbirler ile aşıldığı takdirde izinle geçirilecek süreler ve alınacak diğer tedbirler Sağlık Bakanlığınca çıkarılacak yönetmelikle belirlenir. ”
 
MADDE 10- 14/7/1965 Tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun ek 33 üncü maddesi aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir.
“Ek Madde 33- Yataklı tedavi kurumları, seyyar hastaneler, ağız ve diş sağlığı merkezleri ve 112 acil sağlık hizmetlerinde haftalık çalışma süresi dışında normal, acil veya branş nöbeti tutarak, bu nöbet karşılığında kurumunca izin kullanmasına müsaade edilmeyen memurlar ile sözleşmeli personele, izin suretiyle karşılanamayan her bir nöbet saati için (nöbet süresi kesintisiz 6 saatten az olmamak üzere), aşağıda gösterilen gösterge rakamlarının aylık katsayısı ile çarpılması sonucu hesaplanacak tutarda nöbet ücreti ödenir. Ancak ayda 130 saatten fazlası için ödeme yapılmaz. Bu ücret damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaz.

 

Gösterge

a) Klinik şefi, şef yardımcısı, başasistan, uzman tabip

100

b) Tabip, tıpta uzmanlık mevzuatında belirtilen dallarda, bu mevzuat hükümlerine göre uzmanlık belgesi alan tabip dışı personel, aynı dallarda doktora belgesi alanlar

90

c) Diş tabibi  ve eczacılar

80

ç) Mesleki yüksek öğrenim görmüş sağlık personeli

60

d) Lise dengi mesleki öğrenim görmüş sağlık personeli

50

e) Diğer personel

35

Bu madde hükmü, üniversitelerin yataklı tedavi kurumlarında çalışan ve 4.11.1981 tarihli ve 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 50 nci maddesinin (e) bendi kapsamında bulunanlar hakkında da uygulanır.
İcap nöbeti tutan ve bu nöbet karşılığında kurumunca izin kullanmasına müsaade edilmeyen memurlar ile sözleşmeli personele, izin suretiyle karşılanamayan her bir icap nöbeti saati için, icap nöbeti süresi kesintisiz 12 saatten az olmamak üzere, yukarıda nöbet ücreti için belirlenen ücretin yüzde 40’ı tutarında icap nöbet ücreti ödenir. Bu şekilde ücretlendirilebilecek toplam icap nöbeti süresi aylık 120 saati geçemez.
Bu madde uyarınca yapılacak ödemeler, döner sermayesi bulunan kurumlarda döner sermaye bütçesinden karşılanır.”
 
MADDE 11- 7/5/1987 tarihli ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununa aşağıdaki ek madde eklenmiştir.
“Ek Madde 9- Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kurum ve kuruluşları ile üniversitelerin ilgili birimleri, Bakanlık ve üniversitelerce karşılıklı olarak işbirliği çerçevesinde birlikte kullanılabilir. Birlikte kullanım ve işbirliğine ilişkin usul ve esaslar ile ilgili mevzuat hükümleri çerçevesinde döner sermaye gelirlerinden personele yapılacak ek ödemelere ilişkin esaslar Maliye Bakanlığı ve Yükseköğretim Kurulunun görüşü alınarak Sağlık Bakanlığı tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.”

MADDE 12- 27/7/1967 tarihli ve 926 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri Personel Kanununun ek 17 nci maddesinin (C) fıkrasından sonra gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir

Ç)Türk Silâhlı Kuvvetleri kadrolarında bulunan ve aşağıda rütbeleri belirtilen personelden öğretim üyesi tabip, öğretim üyesi diş tabibi, uzman tabip, uzman diş tabibi, tabip, diş tabibi ve tıpta uzmanlık mevzuatında belirtilen dallarda bu mevzuat hükümlerine göre uzman olanlara hizalarında gösterilen oranları geçmemek üzere Orgeneral aylığının (ek gösterge dâhil) brüt tutarı ile çarpımı sonucu bulunan miktarda sağlık hizmetleri tazminatı ayrıca ödenir.

RÜTBELER

TAZMİNAT ORANLARI (%)

Öğretim Üyesi Tabip-Diş Tabibi/Uzman Tabip

Tabip/Tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar

Uzman Diş Tabibi

Diş Tabibi

General/Amiral

585

455

390

260

Kıdemli Albay

550

425

365

230

Albay

545

415

360

220

Yarbay

515

380

345

215

Kıdemli Binbaşı

500

370

340

210

Binbaşı

500

370

340

210

Kıdemli Yüzbaşı

460

320

305

175

Yüzbaşı

460

320

305

175

Kıdemli Üsteğmen

420

280

285

165

Üsteğmen

420

280

285

165

Teğmen

380

250

280

160

Asteğmen

370

240

270

130

Türk Silâhlı Kuvvetleri kadrolarında görevli sivil öğretim üyesi tabiplere ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi olarak görev yapan uzman tabip, uzman diş tabibi, tabip ve diş tabiplerine aşağıda belirtilen oranları geçmemek üzere en yüksek Devlet Memuru aylığının (ek gösterge dahil) brüt tutarı ile çarpımı sonucu bulunan miktarda sağlık hizmetleri tazminatı ayrıca ödenir.

DERECE

TAZMİNAT ORANLARI (%)

Öğretim Üyesi Tabip/Uzman Tabip

Tabip/Tıpta uzmanlık mevzuatına göre uzman olanlar

Uzman Diş Tabibi

Diş Tabibi

1

535

400

365

235

2-3

520

390

360

230

4-5

480

340

325

195

6-7

440

300

305

185

8-9

400

270

300

<span style="font-fam